WSKAZÓWKI LOGOPEDY

Przedstawiamy propozycje ćwiczeń i zabaw logopedycznych do wykonania w domu.


Drogi Rodzicu! Pobaw się w domu z dzieckiem i pomóż mu osiągnąć sukces w terapii logopedycznej, ćwicząc przynajmniej 10 minut dziennie!



Dzień dobry! Dziś proponuję ćwiczenia oddechowe, tak bardzo WAŻNE W LOGOPEDII!

1Burza w szklance wody - dziecko dmucha przez słomkę zanurzoną w wodzie tak, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza na jej powierzchni. Na hasło "gotujemy wodę" dziecko dmucha, potem rodzic woła "stop".

2. Ogniste kule - dziecko bierze wdech nosem, następnie wydmuchuje powietrze ustami ułożonymi w dzióbek i wprowadza w ruch kule zrobione z pomarańczowej bibuły (gnieciemy bibułę i formujemy kulki). Przykład: "Kto dalej pośle ognistą kulę?".

3. Czarodziejski oddech - dziecko bierze oddech nosem, następnie wydmuchuje powietrze ustami, dotykając wydychanym powietrzem każdego palca dłoni. Przykład: "Zaczarujemy prawą/lewą rączkę".

4. Huśtawka - dziecko kładzie się na plecach i rozluźnia się. Kładziemy małą zabawkę na brzuch dziecka i prosimy, żeby huśtało zabawkę, biorąc duży wdech i wydech. Dziecko powinno oddychać spokojnie, dzięki temu zabawka nie spadnie z "huśtawki".

5. Ahoj, przygodo! - do dużego pojemnika nalewamy wody. Kto szybciej przepchnie papierową łódeczkę na drugą stronę? Warunkiem jest popychanie statku wydmuchiwanym powietrzem. Pamiętajcie - wdech nosem, wydech ustami! Ahoj!

Na zakończenie zabaw oddechowych wysyłamy 5 buziaków, usta w „dzióbek”


Oto ćwiczenia artykulacyjne z przyborami szkolnymi, Pamiętajcie, przy wykonywaniu ćwiczeń - buzia szeroko otwarta!


22 kwietnia obchodziliśmy Dzień Ziemi. Z tej własnie okazji proponujemy Wam ćwiczenia buzi i języka z naszą planetą. Aby je obejrzeć, wystarczy kliknąć TUTAJ.


W związku z nadejściem wiosny proponuję dzieciom ćwiczenia z ptakami.


Ćwiczenia usprawniające narządy mowy: Bajka artykulacyjna "Indianie’’

Indianie wyruszają ze swojej wioski na polowanie. Żegnają się ze swoimi dziećmi (cmokając, całujemy palce prawej ręki) i żonami (cmokając, całujemy palce lewej ręki). Wsiadają na swoje konie i jadą (naśladujemy językiem tętent koński, zmieniając brzmienie przez inny układ warg) przez most (usta jak do ,,u’’ i kląskanie), a potem przez prerię (usta jak do ,,i’’ i kląskanie). Konie zmęczyły się (parskanie) i dają znak, że chcą pić: ihaha, ihaha, ihaha. Indianie zatrzymują swoje konie: prrr… prrr… prrr… Konie piją (ruchy języka z dołu do góry, naśladujące picie zwierzęcia). Nagle Indianie ujrzeli zwierzynę i strzelili z łuku. Zbliżała się noc, więc musieli rozpalić ognisko. Nie mieli zapałek. Zaczęli od małej iskierki i musieli mocno dmuchać, żeby ognisko się rozpaliło (dmuchanie w złączone ręce). Upiekli na ogniu zwierzynę i zrobili sobie ucztę (mlaskanie i oblizywanie szeroko otwartych ust). Po pewnym czasie zachciało im się spać (ziewanie) i zasnęli (chrapanie). Rano Indianie zwołali rozbiegane konie : a-e-o, y-u-i (przeciągamy samogłoski). Wsiedli na nie i pojechali przez prerię (usta jak do ,,i’’, kląskanie ), a potem przez most (usta jak do ,,u’’ i kląskanie ). Wrócili do wioski i witają się ze swoimi dziećmi (cmokając, całujemy palce prawej ręki).


ĆWICZENIA ODDECHOWE


dmuchanie na kolorowe piórka, skrawki papieru, małe piłeczki


ĆWICZENIA DLA DZIECI Z ZABURZONĄ ARTYKULACJĄ GŁOSEK SZUMIĄCYCH (SZ, Ż, CZ, DŻ)


Artykulacja głoski „sz” przed lustrem: prezentacja układu warg, policzków i języka przy wymowie głoski „sz”, naśladowanie szumu wiatru – artykulacja głoski „sz”. Usta w dzióbek, język za górnymi zębami.

„Szumisz...”. Rodzic czyta tekst wiersza, a dziecko wymawia wyłącznie głoskę „sz” w izolacji.

"Szum" – głoska ,,sz’’:

Szumi morze – szszsz...

Szumi wiatr – szszsz...

Szumi woda – szszsz...

Szumi las – szszsz...

Szumią drzewa – szszsz...

Szumią liście – szszsz...

Szumię ja – szszsz...

Szumisz ty – szszsz...

Szumi mama – szszsz...

Szumi tata – szszsz

Szumi miś – szszsz...


GIMNASTYKA JĘZYKA - SŁUCHAJ I POWTARZAJ!


Powtarzanie sylab - podczas ćwiczeń należy przedłużać wymowę głoski „sz”: - szszu, szszo, szsza, szsze, szszy, -uszszu, yszszy, oszszo, aszsza, eszsze, - oszsz, uszsz, aszsz, eszsz, yszsz.


Powtarzanie wierszyka - utrwalanie sylab:

Sza! Sza! Sza! – mówię ja. Szy! Szy! Szy! – mówisz ty.

Szo! Szo! Szo! – wołam ja. Szy! Szy! Szy! – wołasz ty.

Szu! Szu! Szu! – śpiewam ja. Szy! Szy! Szy! – śpiewasz ty.

Sze! Sze! Sze! – myślę ja. Szy! Szy! Szy! – myślisz ty.


Powtarzanie słów - rodzic wypowiada słowa z głoską „sz”, a dziecko je powtarza: szafa, szatnia, szakal, szachy, szalik, szabla, szufelka, szuflada, szopa, szelki, szyba, szynka, szyny, szum, Szymon, koszula, wieszak, muszelka, bambosze, leniuszek, naszyjnik, mieszkanie, maszyna, kaszel, nosze, koszyk, poszewka, puszek, uszy, kieszeń, wieszak,  ptaszek, afisz, kosz, klosz, kalosz, kapelusz, Łukasz, Mateusz, grosz, gulasz, szkoła, szkoda, szklanka, szminka, sznurowadła, szpilka, szpak, gruszka, poduszka, kasztan, paluszki, biszkopt, bursztyn, podszewka, myszka, biszkopt, broszka, gruszka, puszka, poduszka, mieszkanie, muszla, kasztan, podszewka, szyszka, szaszłyk.


ĆWICZENIA DLA DZIECI Z ZABURZONĄ ARTYKULACJĄ GŁOSKI R


Naśladujemy ssanie cukierka – ćwiczenie wykonujemy najlepiej przed lustrem, by móc ocenić poprawność wykonywania ćwiczenia.

Odklejanie językiem opłatka lub kawałka flipsa przyklejonego do podniebienia.

Śpiewanie szybko: la, lo, le, lu w rytmie znanej melodii.

Wymawianie szybko: TTTTTT, DDDDDD, utrzymując język w okolicach wałka dziąsłowego, a więc wyżej niż przy wymowie standardowego T i D.

Powtarzanie głoski: T – D – T – D – T – D i zwiększanie prędkości.

Pamiętaj, żeby język znajdował się w okolicach wałka dziąsłowego.

TO opanowane? Dołączamy głoskę N!    T – D – N – T – D – N – T – D – N! Język znowu jest w okolicach wałka dziąsłowego.

Powtarzanie sylab:

TRA, TRO, TRU, TRE, TRY,
ATRA, OTRO, UTRU, ETRE, YTRY,
ATR, OTR, ETR, ITR, YTR
DRA, DRO, DRU, DRE, DRY,
ADRA, ODRO, UDRU, EDRE, IDRY, YDRY,
ADR, ODR, EDR, IDR, YDR


Kląskanie językiem – naśladowanie stukania kopyt konia. Najpierw koń jedzie bardzo szybko, stopniowo coraz wolniej, aż w końcu zatrzymuje się w połowie, a nasz język zostaje przyssany do podniebienia.

Kobra – ćwiczenie podobne jak wyżej, tyle że język przyssany staramy się utrzymać dłużej, a następnie mocno dmuchnąć tak, by opadający język zawibrował. Ćwiczenie powtarzamy często, wówczas dziecko wyczuje, jak wprawić czubek języka w drganie.

Zdmuchiwanie skrawków papieru z czubka języka – maleńkie skrawki papieru umieszczamy na lekko uniesionym czubku języka, następnie energicznie dmuchamy, wprawiając czubek języka w drganie.


Naśladowanie dźwięków:

- budzika: drrrryń, drrryń

- gry na trąbce: tra, tro, tre

- parskania konia: prrry


Proponuję także inne zabawy logopedyczne buzi i języka, które znajdą Państwo pod linkami: TUTAJ, TUTAJ i TUTAJ.


 GIMNASTYKA BUZI I JĘZYKA


  1. Parsknięcie (naśladowanie konia) - wykonuj je przy zamkniętych wargach i lekko zaciśniętych zębach. To najlepszy przerywnik rozluźniający aparat mowy, więc parsknij sobie po każdej serii ćwiczeń.
  2. Kilka razy szeroko otwórz i zamknij usta, układając je w pozycji poszczególnych samogłosek (najlepiej w kolejności "a", "o", "u", "e", "i", "y".
  3. Zaciśnij zęby, układaj usta na przemian w szeroki uśmiech i wąziutki dzióbek.
  4. Dotykamy palcem lub zimną łyżeczką podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je "zaczarowanym miejscem", w którym język powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię.
  5. Robimy smutną minę, robimy wesołą minę.
  6. Kląskamy 10 razy.
  7. Napompowanie policzków, następnie powolne wypuszczanie powietrza (ze spłaszczaniem policzków).
  8. Wypychanie językiem policzka.
  9. Wykonujemy 10 buziaków.
  10. Zaciskanie warg.1
  11. Wydawanie dźwięków: kle kle kle me me me be be be he he he kum kum kum ku ku ku ko ko ko.
  12. Liczymy dolne zęby językiem, liczymy górne zęby językiem.
  13. Malowanie podniebienia językiem.

ĆWICZENIA ODDECHOWE